Kocie Góry

Gdy usłyszałam ją po raz pierwszy, nie mogłam uwierzyć, że jej talent jeszcze nie został „odkryty” ! „Odnaleziona” przypadkiem, podczas przesłuchań do Powiatowego Zespołu Etno – Pop, podczas castingu wywarła na mnie niesamowite wrażenie.

Weronika Urbanowicz, młoda dziewczyna z Obornik Śląskich z głosem na miarę Amy Winehouse… Szokujące! Szczęściem, podczas castingu, obecny był również właściciel Wytwórni Muzycznej RW-Records, który postanowił wziąć Weronikę pod swoje skrzydła. Ja zaś korzystam z zaszczytu, jakim jest pierwszeństwo w przeprowadzeniu wywiadu z tą utalentowaną wokalistką.

Barbara Ulatowska: Po raz pierwszy usłyszałam Cię podczas castingu do Powiatowego Zespołu Etno – Pop. Co skłoniło Cię do tego, by przyjść na przesłuchanie?

Weronika Urbanowicz: Zobaczyłam plakat. Zapytałam mojej koleżanki, czy też się wybiera. Nie chciałam iść sama. Generalnie zgłosiłam się, ponieważ chciałam sprawdzić swoje możliwości. Chciałam przekonać się, czy przejdę przez casting.

Od jak dawna śpiewasz?

Właściwie od zawsze, od wczesnego dzieciństwa. Śpiewam przy każdej okazji. Nieraz sąsiedzi zaczepiają mnie mówiąc, że mnie słyszeli. Podobnie ze znajomymi rodziców. Gdy tylko wracam do domu, pierwsza rzecz – włączam muzykę i śpiewam. Śpiewanie to moja pasja.

Weronika Urbanowicz

Czy kształciłaś się kiedyś w kierunku muzycznym? Mam na myśli szczególnie naukę z emisji głosu.

Chodziłam kiedyś na zajęcia ze śpiewu do Domu Kultury, jednak to trwało jedynie pół roku.  Należałam do szkolnego chóru, ale kształcenia muzycznego jako takiego nie mam.

Twój głos robi wielkie wrażenie. Pierwsze skojarzenie, gdy Cię usłyszałam to Amy Winehouse i Adele. Jakiej muzyki zazwyczaj słuchasz i kto Cię inspiruje?

Właśnie, między innymi Amy. Ale to nie jedyna wokalistka, którą podziwiam. Jest ich wiele. Wielkim autorytetem wokalnym jest dla mnie Beyonce. Podziwiam też takich wykonawców jak Michael Jackson, Erykah Badu, Rihanna, Alicia Keys, Adele. Słucham różnych gatunków. Od rapu, przez soul, funk, reggae, muzykę alternatywną… tylko nie techno !

Czy miałaś jakieś propozycje współpracy z zespołami jako wokalistka?

Tak. Nagrałam gościnnie utwór wraz z obornickim zespołem KEFIR. Występowałam w duecie i solo na jednej z poprzednich edycji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Otrzymałam też kilka propozycji współpracy ale ostatecznie nie podjęłam wyzwania.

Jesteś już po pierwszych, próbnych nagraniach w wytwórni RW-Records. Jakie są Twoje wrażenia po pracy w studio?

Przede wszystkim cieszę się, że mogłam usłyszeć się na profesjonalnym sprzęcie. Do tej pory nagrywałam się na mikrofonie komputerowym, w domu. Jakość takiego brzmienia nie jest miarodajna. Dzięki nagraniom w studio, mogłam się przekonać, jak aktualnie brzmi mój głos, co robię dobrze, a nad czym muszę jeszcze popracować.

Jak się czujesz na scenie? To bardzo ważne, ponieważ teraz, gdy znajdziesz się pod opieką wytwórni, scena stanie się dla Ciebie miejscem często uczęszczanym…

Nie boję się sceny. Nie mam też problemów z wystąpieniem przed publicznością. Lekki stres przed koncertem jest rzeczą naturalną. Przechodzi po kilku minutach pobytu na scenie. Tak naprawdę, największą tremę mam przed bliskimi. Nawet teraz, w Święta, gdy tata poprosił bym zaśpiewała kolędę – miałam większego stracha niż przed obcymi mi ludźmi. Może dlatego, że zależy mi na pozytywnej opinii bliskich mi osób.

Myślałaś kiedyś o pisaniu własnych utworów i własnych tekstów?

Kiedy miałam 5 czy 6 lat, bawiłam się w ogrodzie na huśtawce. Pamiętam dobrze, to była żółta huśtawka. Wymyśliłam na niej piosenkę. Do dziś zapamiętałam kilka słów: wyżej aż do nieba, wyżej aż do gwiazd. Później, w liceum, zdarzyło mi się napisać kilka wierszy, ale to bardziej dla siebie. Nigdy ich nie publikowałam. Nie myślałam też o pisaniu tekstów na poważnie.

Czy w związku z tym, że posiadasz talent wokalny, planowałaś już wcześniej swą przyszłość muzyczną?

Nie. Nigdy nie planowałam przyszłości muzycznej a przynajmniej nie w kategorii : muzyka – jako sposób na życie. Śpiew to dla mnie przyjemność, hobby. Jeśli będę śpiewać zawodowo, jeździć w trasy koncertowe itp. a przy okazji przy tym zarobię – to fajnie, jednak nie zamierzam traktować tego typowo zarobkowo. Myślałam raczej o fizjoterapii. Zawsze pociągało mnie również ręczne wykonywanie biżuterii. Być może z którąś z tych dziedzin zwiążę swoją przyszłość – gdy chodzi o pracę. Muzyka pozostanie dla mnie rozrywką.

Wytwórnia ma za zadanie wypromować Cię, wydać płytę, organizować koncerty. Z czasem staniesz się rozpoznawalna. Czy nie obawiasz się konsekwencji sławy?

Trudne pytanie. Tak naprawdę nie zależy mi na sławie, ale też się jej nie boję. Najbardziej zależy mi na tym, by podobać się najbliższym. Chciałabym, żeby słuchali mnie z przyjemnością. Myślę, że gdyby zaczepił mnie ktoś na ulicy, podeszłabym do tego z humorem. Generalnie jestem bardzo otwartą osobą i często sobie żartuję. Bywa, że nie wszyscy rozumieją moje żarty i źle mnie odczytują. To właśnie ja.

A czy nie obawiasz się tego, że nie będziesz umiała odróżnić tych, którzy Cię wielbią  jak idola od tych, którzy naprawdę Cię kochają i możesz na nich liczyć?

Z natury jestem bardzo ufną osobą i w tej chwili ciężko mi odpowiedzieć co może być potem. Mam nadzieję, że z czasem nauczę się podchodzić do ludzi z większą ostrożnością, może z większym dystansem.

Gdzie można posłuchać utworów w Twoim wykonaniu?

W ciągu kilku najbliższych dni, moje pierwsze nagranie (cover) będzie do odsłuchu na facebooku, na profilu Wytwórni RW-Records , z którą dokonałam próbnych nagrań.

Gratuluję i życzę owocnej pracy  oraz wielu sukcesów. Z niecierpliwością będziemy czekać na płytę! Dziękuję za rozmowę.

źródło: kuriertrzebnicki.pl