 |
Mała Ścieżka Świętej Jadwigi Śląskiej Mała Ścieżka Świętej Jadwigi Śląskiej ma powstać na powstać na placu pielgrzymkowym, koło bazyliki św. Jadwigi. Ponieważ realizacja Ścieżki to inwestycja pracochłonna i długofalowa, inicjatorzy chcą zainteresować tym planem Urząd Miejski, Starostwo Powiatowe, stowarzyszenia społeczne, poszczególne grupy zawodowe i firmy prywatne w Trzebnicy i powiecie. Powołany zostanie Komitet Budowy Małej Ścieżki Świętej Jadwigi.
|
|
CEL INICJATYWY Mała Ścieżki Świętej Jadwigi ma za zadanie pokazać poszczególne etapy życia księżnej Jadwigi w drodze do świętości, oznaczone 15 stacjami. Dlaczego 15 stacji? Nawiązujemy tu do Stacji Drogi Krzyżowej, w której ostatnio dodaje się XV stację – Zmartwychwstanie, która nadaje sens całej ofierze Chrystusa. W swoim życiu Jadwiga dość mocno doświadczyła tajemnicy Krzyża. Przeżyła śmierć męża i prawie wszystkich dzieci. Jej ukochany syn, Henryk Pobożny, zginął jako wódz wojska chrześcijańskiego w walce z Mongołami pod Legnicą w 1241 r.
Mała Ścieżka Świętej Jadwigi Śląskiej przeznaczona jest dla tych, którzy poszukują chwili skupienia, by w samotności i ciszy móc się modlić, przemyśleć swoje życie, odetchnąć od codziennej krzątaniny i zgiełku. Na piętnastu kamieniach – „księgach” umieszczone będą, poza kolejnym numerem i logo Małej Ścieżki rysunki przedstawiające ważne obiekty, które wyznaczają szlak miast, przez które biegła droga życia św. Jadwigi. Na kamieniach znajdą się też krótkie przesłania do pielgrzymów, którzy będą szli tą ścieżką medytacji i modlitwy. Jest to jakby dalszy etap wędrówki szlakiem św. Jadwigi – po zapoznaniu się na trasie Dużej Ścieżki z cnotami, które praktykowała: nadzieją, miłosierdziem, miłością, sprawiedliwością, skromnością, prostotą, męstwem i roztropnością – teraz św. Jadwiga staje przy nas i przy każdym kamieniu przekazuje nam słowa, które pomogą nam zrealizować te cnoty, wprowadzić je w życie. Zgodnie z chronologicznym przebiegiem Jej cierniowej drogi, przechodzimy wraz z Nią przez najważniejsze etapy jej życia, korzystając z drogowskazów, jakie nam zostawia, wsłuchujemy się dzisiaj w jej przesłanie i nauki. Są to bardzo krótkie zdania, które są esencją jej posłannictwa i streszczają regułę cystersów[1], wzorowaną na regule św. Benedykta, patrona Europy. Co do nas mówi św. Jadwiga – Patronka pojednania i współpracy między narodami, na progu XXI wieku? Słowa te są dla nas wskazówką, jak dzisiaj powinniśmy odczytywać Jej przesłanie, i co robić by korzenie Europy mogły czerpać siłę i ożywcze soki, ze swojego źródła. W Regule, która budowała formację duchowa cystersów św. Benedykt uczy miłowania Boga nade wszystko, czego wyrazem jest wspólne życie pod wodzą opata. Mnisi poświęcali dużo czasu wspólnej modlitwie. Reguła omawia poszczególne nabożeństwa tworzące Liturgię Godzin, złożone z hymnów, psalmów i czytań z Pisma Świętego. W regule bardzo ważnym elementem życia była praca – najpierw ręczna, fizyczna, a potem też wszelkiego rodzaju prace umysłowe. „Ora et labora” – „Módl się i pracuj!” – to dewiza św. Benedykta, w której rozwiązuje on dylemat Marii i Marty z ewangelii – kładzie tu nacisk na konieczność równowagi między życiem kontemplacyjnym i życiem czynnym, w tym konkretną pracą fizyczną na rzecz wspólnoty. Porządek dnia przewidywał również kilka godzin na osobiste czytanie Pisma Świętego oraz innych książek religijnych, co zmuszało do stałej troski, by w klasztorze była odpowiednia biblioteka. Dlatego mnisi przepisywali księgi, nie tylko religijne, przyczyniając się do uratowania od zagłady wielu dzieł kultury starożytnej. Cystersi powracali do ewangelicznej prostoty i praktyki ubóstwa, wszystko to miało prowadzić do naśladowania Chrystusa. Mnisi musieli wyrzec się wszelkiego bogactwa, duży nacisk był położony na surowość obyczajów. Cysters miał być pokutnikiem, który odsuwa się od świata doczesnego, żyje w samotności i ciszy. Mnisi osiedlali się przeważnie na pustkowiach, w lasach lub w bagnistych dolinach, w miejscach bardzo oddalonych od osad, dlatego też musieli być samowystarczalni. Prowadzili własne gospodarstwa, uprawiali ziemię. [1] Historia zakonu cystersów zaczyna się w wieku XI, czasów, w których w Europie rozwijało się rozluźnienie życia duchownych. Niezadowolona z ówczesnych reform grupa mnichów z zakonu benedyktynów z francuskiego opactwa Molesmes chcąc powrócić do pierwotnej reguły św. Benedykta, postanowiła utworzyć nowy klasztor. 21 zakonników pod przewodnictwem opata Roberta z Molesmes osiadła koło Dijon, tworząc tzw. „nowy klasztor”, nazwany później Citeaux (od łac. Cistercium – stąd wzięła się nazwa zakonu). Zdarzenie to przypadło na dzień 21 marca 1098 roku i tą właśnie datę uważa się za początek zakonu cystersów. Znając sposób życia pobożnej Księżnej, jej wstawiennictwu i bezpośredniemu zaangażowaniu należy przypisać powstanie wielu kaplic grodowych. Natomiast w takich grodach, jak Niemcza, Wleń, Rokitnica, Legnica i Krosno, gdzie jak notują źródła, Księżna nieraz przebywała, troszczyła się również o odrestaurowanie istniejących tam kościołów lub wybudowanie ich, jeżeli dotąd tam ich nie było. Napisy dotyczące kolejnych stacji po polsku, niemiecku i angielsku i mapka Małej Ścieżki będzie wydrukowana na ulotce laminowanej 6x9 cm (wielkość kalendarzyka) by móc stale mieć przy sobie przesłanie św. Jadwigi.  
tekst: Zbigniew Lubicz-Miszeski
|
2012
1. Są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego
2. Naruszają prawa osób trzecich
3. Są wulgarne lub obsceniczne
4. Propagują przemoc, nienawiść rasową, nienawiść religijną lub są w inny sposób naganne
5. Są związane z polityką
6. Są reklamą